يك جلد به زبان عربى است . نسخه‌اى از اين تفسير نزد شيخ طوسى ( م 460 ق ) بوده و از آن بهره گرفته است و نيز در مقدمه‌اش بر تفسير التبيان آن را ستايش نموده است . و نسخه‌اى نزد سيد ابن طاووس ( م 664 ق ) بوده است كه در كتاب خود سعد السعود از آن نقل مىنمايد . همچنين طى كتب تفسيرهاى عامه و خاصه از آن نقل گرديده است . تفسيرهاى ديگرى به رواق اخشيدى نسبت داده‌اند كه عبارتند از : اعراب القرآن ؛ تفسير اللغات فى القرآن ؛ النكت فى مجاز القرآن ؛ الجامع كه از دو كتاب اخير نسخه‌هائى وجود دارد و تفسير الكنت نيز در دهلى با تحقيق دكتر عبد العليم چاپ شده است . منابع : الاعلام ، 4 / 317 ؛ انباه الرواة ، 2 / 294 ؛ ايضاح المكنون ، 2 / 268 ؛ البداية و النهاية ، 11 / 314 ؛ بغية الوعاة ، 2 / 180 ؛ تاريخ الادب العربى ، كارل بروكلمان ، 2 / 189 ؛ تفسير التبيان ، 1 / 3 ؛ الذريعة ، 4 / 275 ؛ سير اعلام النبلاء ، 16 / 533 ؛ شذرات الذهب ، 3 / 109 ؛ طبقات المفسرين ، سيوطى ، 24 ؛ طبقات المفسرين ، داوودى ، 1 / 419 ؛ طبقات النحاة ، ابن قاضى شهبه ، 2 / 177 ؛ العبر ، 3 / 27 ؛ الفهرست ، ابن نديم ، 69 ؛ لسان الميزان ، 14 / 73 ؛ كشف الظنون ، 1 / 111 ؛ مرآة الجنان ، 2 / 420 ؛ ميزان الاعتدال ، 3 / 149 ؛ نزهة الالباب ، 318 ؛ نوابغ الرواة فى رابعة المئات ، 193 ؛ وفيات الاعيان ، 2 / 461 . تفسير ابو الفرج نهروانى - تفسير الكبير ، از قاضى ابو الفرج معافى ( 305 - 390 ق ) فرزند زكريا بن يحيى نهروانى جامع علوم و فنون اسلامى و از مفسران شيعه . ابن نديم دوست و معاصر وى در الفهرست بيش از بيست كتاب از مؤلفات مفسر را نام برده است كه از جملهء آنها تفسير القراآت و تفسير تأويل القرآن مىباشند . ابن العماد حنبلى در شذرات الذهب و شمس الدين محمد داوودى در طبقات المفسرين ، تفسير القرآن الكبير را شش مجلد از جملهء تفسيرهاى مفسر ضبط كرده‌اند . تفسير الكبير وى در شش جلد متحد است با تفسير